Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

Πέτα τις αρνητικές σου σκέψεις και ζήσε!

Της Κωνσταντίνας Ποζουκίδου.
Είχες την ευκαιρία σου να φύγεις… και όμως έμεινες!
Είχες την ευκαιρία να αλλάξεις τη ζωή σου… και όμως προτίμησες να μείνεις στα ίδια!
Είχες ευκαιρία να δοκιμάσεις κάτι νέο… και όμως επέμεινες στα παλιά και δοκιμασμένα!
Είχες την ευκαιρία να αγαπηθείς… και όμως κατέληξες πάλι, να αγαπάς εσύ, μόνο εσύ!
Τι είναι αυτό που σε κρατάει καθηλωμένο στο αναπηρικό καροτσάκι που παίρνει τη μορφή των σκέψεων σου;
Γιατί το μυαλό να μπορεί να σε ελέγχει τόσο καλά;


Γιατί αν θες κάτι, δεν έχεις το κουράγιο να το διεκδικήσεις;
Γιατί όταν νικάς τις αρνητικές σκέψεις και αφήνεσαι στη ζωή, να συνειδητοποιείς ότι έχεις αργήσει;
Γιατί δεν σε περιμένει κανείς, όταν αποφασίσεις να προχωρήσεις;
Και τόσα άλλα γιατί ταλανίζουν τη ζωή, την καθημερινότητα σου. Πρώτα ξυπνούν οι αρνητικές σκέψεις και μετά εσύ. Πρώτη κοιμάται και τελευταία ξυπνάει η αυτοεκτίμηση σου! Αυτή είναι η απάντηση σε όλα τα γιατί. Και μη νομίζεις, δεν είσαι μόνο εσύ έτσι. Υπάρχουν πολλοί εκεί έξω. Απλοί, συνηθισμένοι άνθρωποι, ίσως οι πιο συνηθισμένοι από όλους, περνάνε από δίπλα σου, με άλλους ανταλλάσεις και καλημέρα, άλλοι περνούν απλά απαρατήρητοι… Όλοι όμως έχουν κάτι κοινό και θα τους ξεχωρίσεις. Είναι αυτοί που χαμογελούν μεν, έχουν θλιμμένο βλέμμα δε.
Το βλέμμα τους καθρεφτίζει το ταραγμένο τους μυαλό, την τσακισμένη τους ψυχολογία, την φορτωμένη ψυχή τους με αρνητικά συναισθήματα όχι για τους άλλους, αλλά για αυτούς τους ίδιους. Έχουν πρόβλημα με τον εαυτό τους, την εικόνα τους, τη συμπεριφορά τους, την σκέψη τους. Κοιμούνται και ξυπνούν με τις ίδιες αρνητικές σκέψεις…
Είναι αυτοί που πληγώθηκαν από καταστάσεις ανεπανόρθωτα. Γιατί υπάρχουν αρνητικές εμπειρίες που για κάποιους, δεν ξεπερνιούνται. Μένουν εκεί, φυλακίζονται από μόνες τους στο μυαλό και το ελέγχουν. Είναι ικανές να διαμορφώσουν συμπεριφορές, στάσεις, απόψεις ζωής και σε κρατάνε δέσμιο στην αρνητικότητα τους. Και πάντα, η αυτοεκτίμηση σου δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα…
Είναι αυτοί που ουσιαστικά, δεν μπορούν να απαγκιστρωθούν από το παρελθόν… από το τραυματικό παρελθόν. Κάθε απόρριψη, κάθε εγκατάλειψη φαντάζει στον ψυχικό τους κόσμο ως η μεγαλύτερη καταστροφή, που προκλήθηκε από δικό τους λάθος. Κουβαλάνε σε κάθε καινούργια σχέση τους, κόμπλεξ που δημιουργήθηκαν από προηγούμενες, και όταν όλα πάνε να φτιάξουν, αυτά κάνουν την εμφάνιση τους.
Είναι αυτοί που αποζητούν συνεχώς παρέα, δεν τη θέλουν τη μοναξιά. Κατά βάθος, τους φοβίζει, γιατί αυτή τους αφήνει ελεύθερους να φανταστούν ότι θέλουν και να κάνουν τα πιο απαισιόδοξα σενάρια. Προτιμούν τον κόσμο, τη φασαρία ώστε να μη μπορούν να ακουστούν οι σκέψεις τους αλλά να χάνονται στη βουή του δρόμου, στον θόρυβο των συζητήσεων και στη μουσική!
Είναι αυτοί που ζητούν συχνά συμβουλές, πολλές από τις οποίες γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι αδυνατούν να εφαρμόσουν. Δεν πιστεύουν στις ικανότητες τους και αποτυγχάνουν συνήθως, στηριζόμενοι στα λόγια άλλων. Στο τέλος όμως, φταίνε μόνο αυτοί!
Είναι αυτοί που τους κολακεύεις και θεωρούν ότι μόνο συμφέρον έχεις από αυτό. Τους πλησιάζεις για μια γνωριμία και δεν θέλουν να το πιστέψουν. Και όταν καταφέρουν να ανοίξουν τα πραγματικά μάτια και το αντιληφθούν, δεν ξέρουν πώς να χειριστούν την κατάσταση και μένουν πίσω… Έχοντας βιώσει πάλι μια απόρριψη, η αυτοεκτίμηση τους πέφτει σε χαμηλότερα επίπεδα!
Τους φλερτάρεις και νομίζουν ότι το κάνεις από φιλικό ενδιαφέρον. Τους πειράζεις και θεωρούν ότι τους κοροϊδεύεις. Μην τους κατηγορείς όμως, αν είναι απότομοι και παρεξηγούνται. Ούτε και αυτοί το θέλουν! Θα έδιναν τα πάντα για να γελούσαν μαζί σου λόγω ενός πειράγματος που τους αφορά, αλλά υστερούν σε αυτό. Νιώθουν απειλή, εκτεθειμένοι γιατί αν χρειαστεί να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, δεν θα μπορέσουν να το κάνουν!
Και παλεύουν, δίνουν πραγματική μάχη μέσα τους. Γιατί υπάρχουν και ώρες, μέρες διαύγειας. Τότε που η αισιοδοξία και η ελπίδα νικάνε τα πάντα. Τότε που πασχίζουν να καταπολεμήσουν καθετί αρνητικό, να το διώξουν και όχι απλά να το κουκουλώσουν. Και ψάχνουν να βρουν μια λύση, να απελευθερωθούν από τις βαριές αλυσίδες που οι σκέψεις τους, τις έχουν επιβάλλει σε όλο το είναι τους… και είναι τόσο πλούσιοι εσωτερικά! Θα την βρουν άραγε;




awakengr

Αν σας άρεσε το θέμα κάντε ένα "Like" και κοινοποιήστε το στους Φίλους σας...!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου