Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

«ΧΡΩΠΕΙ» Σωτήριος Σοφιανόπουλος Β Μέρος

Ας δούμε την πορεία του Φαρμάκου στην Ελληνική παρανοϊκή επικράτεια

Γράφει ο Ιβάν Ίλιτς, «Πριν από χρόνια είχαμε υγιείς κοινωνίες, που περιέκλειναν και μερικούς αρρώστους. Σήμερα το ιατρικό κατεστημένο πέτυχε να έχει το αντίθετο, Μια κοινωνία αρρώστων, με εξαίρεση κάποιους υγιείς». Κύριο στήριγμα και χρηματοδότης του ιατρικού κατεστημένου, είναι το φάρμακο, η φαρμακοβιομηχανία. Το καλό φάρμακο γίνεται μαγικό χαπάκι. Κατορθώνουν μ΄ αυτόν τον τρόπο, οι πολυεθνικές του φαρμάκου, να κρατούν υψηλά το ποσοστό κέρδους. Για να διατηρήσουν την δύναμή τους, παίρνουν βέβαια και κάποια μέτρα. Εμποδίσουν τους ιθαγενείς να αποκτήσουν χημεία, βασική επιστήμη για την ανάπτυξη του φάρμακου. Ξέρουν οι αστοί – μαρξιστές, ότι η επιστήμη σήμερα είναι άμεση παραγωγική δύναμη, που δεν υπήρχε την εποχή του Μαρξ, και που αγνοούν τα επίσημα κομμουνιστικά κόμματα. Πως το εφάρμοσαν αυτό στην Ελλάδα; Απλά!


Ξεκίνησαν από τον δωσίλογο «εθνάρχη» Καραμανλή, που ενώ αγόρασε πετροχημικό εργοστάσιο για λογαριασμό του ελληνικού Κράτους, όταν τον αγρίεψαν τα «αφεντικά» το έθαψε κάτω από οικολογικές ευαισθησίες. Ποτέ δεν μάθαμε ποιος τιμωρήθηκε για την κακή αυτή επιλογή. Ξέρουμε ότι την πλήρωσε το Δημόσιο. Από το πετροχημικό θα μπαίναμε στη περιοχή της φίνας [ραφινάτης] χημείας. Την ίδια εποχή γίνεται προσπάθεια δημιουργίας φαρμακοβιομηχανίας στην Ελλάδα.

Από την δεκαετία του 1960, η Ελλάδα ήταν σε κρίσιμο σημείο να περάσει σε βιομηχανία παραγωγής δραστικών ουσιών, πρώτων υλών, για φάρμακα. Μέχρι τότε, η ελληνική βιομηχανία, έκανε μόνο φάρμακο από πρώτες ύλες που αγόραζε από το εξωτερικό. Η βιομηχανία ΧΡΩματουργεία ΠΕΙραιά [ΧΡΩΠΕΙ] προσπαθούσε να κάνει τα πρώτα βήματα . Δυστυχώς, ο πρωτεργάτης, βιομηχανικό μυαλό της εταιρείας μεσαίος αδελφός Γιάννης Σοφιανόπουλος σκοτώθηκε σε ένα περίεργο αεροπορικό ατύχημα(;) στην περίοδο της Χούντας. Το όνειρο, και η προσπάθεια, παραγωγής ελληνικού φαρμάκου, που θα ήταν ένας φραγμός στην άνοδο των τιμών και τον περιορισμό της άσκοπης κατανάλωσης, ναυάγησε μπροστά στην ημιμάθεια και τη μίζα.

Το Κράτος με την πολιτική τιμών που ακολουθούσε, ευνοούσε την εισαγωγή φαρμάκων και την παραγωγή φασόν, απάλλαξε δε τους έλληνες από πνευματική εργασία, μη πάθουμε και πνευματική υπερκόπωση! Με ένα μικρό παράδειγμα, ίσως γίνει κατανοητό πως με την πολιτική τιμών, εξουθένωναν την ΧΡΩΠΕΙ. Η τιμή του Αλγκόν ήταν 9 δρχ. το χάπι. Κάλυπτε ίσα – ίσα τα έξοδα και άφηνε ένα πολύ μικρό περιθώριο κέρδους. Ζητούσαμε επιμόνως μια αύξηση 10%, που θα κάλυπτε όλα τα έξοδα της εταιρείας. Στο εξωτερικό πουλούσαμε με πολύ πιο ψηλή τιμή. Ο ΕΟΦ, το αρνήθηκε κατηγορηματικά. Να μην γίνει το χάπι 10 δρχ. Όταν έκλεισε η ΕΛΒΙΠΥ [ΧΡΩΠΕΙ] και ο διαχειριστής ξεπούλησε τα περιουσιακά στοιχεία, η Μπέριγκερ που αγόρασε το Αλγκόν, το κυκλοφόρησε με τιμή 50 δρχ. το χάπι. Την τιμή και στις δυο περιπτώσεις ρύθμιζε ο πρόεδρος του ΕΟΦ, Γεράσιμος Καββαδίας, ο και διαχειριστής της εν πτωχεύσει ΕΛΒΙΠΥ!!

Με την μεταπολίτευση, την περίοδο 1974 – 1980, και με την άνοδο του προοδευτικού κινήματος, που ακολούθησε την Χούντα, πολλοί επιστημονικοί σύλλογοι, χημικών, γιατρών, μικροβιολόγων, φαρμακοποιών, βιολόγων, γεωπόνων, μετά από συζητήσεις και συσκέψεις που κράτησαν χρόνια, κατέληξαν σε ένα κοινό πρόγραμμα για το φάρμακο, που υιοθέτησε το ανερχόμενο ΠΑΣΟΚ. Το πρόγραμμα ζητούσε την οικοδόμηση Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων [ΕΟΦ] την δημιουργία Εθνικής Φαρμακοβιομηχανίας, με αγορά του εργοστασίου ΧΡΩΠΕΙ, και κατασκευή ειδικών σύγχρονων μονάδων [π.χ. ινσουλίνης] λειτουργία Εθνικής Φαρμακαποθήκης, για να καλύπτει τις εθνικές ανάγκες σε περιόδους κρίσης, εταιρεία ελέγχου της Αγοράς [ΦΑΡΜΕΤΡΙΚΑ], και εταιρεία παραγωγής παραϊατρικών προϊόντων [εξαγορά της ΝΤΑΙΜΣ στην Κόρινθο]. Κάλυπτε το σύνολο των αναγκών και οχύρωνε το Κράτος, αφήνοντας θέση και στις Πολυεθνικές, για τα καινούργια φάρμακα, εκεί που το ερευνητικό επίπεδο της χώρας δεν έδινε ακόμη ελπίδες επιτυχίας.

Με «το ΠΑΣΟΚ στη Κυβέρνηση και τον Λαό στη εξουσία», το κυρίαρχο ΠΑΣΟΚ έκανε πράξη το πρόγραμμα των επιστημονικών συλλόγων. Κτίστηκε ο ΕΟΦ έγιναν οι θυγατρικές του, αγοράστηκε εργοστάσιο φαρμάκου που μετατράπηκε με σύγχρονα ολοκαίνουργια μηχανήματα για παραγωγή ινσουλίνης, απέκτησε καινούργιο, μοντέρνο, εργοστάσιο παραγωγής αντιβιοτικών στην Πάτρα, αγόρασε την ΧΡΩΠΕΙ, Αγόρασε την μοντέρνα επιχείρηση παραγωγής συρίγγων μιας χρήσης, με αποστείρωση με ακτινοβολία γ στη Μαγούλα Αττικής {σύγχρονη μονάδα, προβληματική από έλλειψη ρευστού}, κατασκεύασε εργοστάσιο τεχνητού νεφρού στη Λάρισα. Η ΦΑΡΜΕΤΡΙΚΑ λειτούργησε και το Κράτος, ανά πάσα στιγμή γνώριζε με απόλυτη ακρίβεια, παραγωγή, εισαγωγές, εξαγωγές, αποθέματα όλων των φαρμάκων, επί πλέον, άρχισε και έρευνα Αγοράς για διάφορα προϊόντα.

Το μικρό εργοστάσιο συρίγγων της ΝΤΑΙΜΣ, συγχρονίστηκε με αυτοματισμούς, απέκτησε ένα επιστημονικό επιτελείο, από 2 χημικούς, 2 χημ. Μηχανικούς, δυο βιολόγους, ένα πληροφορικής, έναν φυσικό της ακτινοβολίας και μια οικονομολόγο. Το επιστημονικό επιτελείο, συνολικά μιλούσε τις ακόλουθες γλώσσες. Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Ρουμανικά και Βουλγάρικά. Προγραμμάτιζε δε την πρόσληψη τεχνικού με αραβική κουλτούρα, γιατί η εταιρεία είχε προσανατολισμό τις εξαγωγές. Έβγαλε προϊόντα εφάμιλλα των ευρωπαϊκών, και άρχισε μελέτες για νέα προϊόντα. Έγινε κερδοφόρο.

Η ΧΡΩΠΕΙ, αγοράστηκε από τον ΕΟΦ, λίγο πριν αναλάβει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ο εκλεκτός της Ν.Δ. παρέλαβε την επιχείρηση απαλλαγμένη από όλες τις υποχρεώσεις, και με 1,6 δις. δραχμές κεφάλαιο στη Τράπεζα. Στο τέλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, παρέδωσε στη νέα ηγεσία, άδειο [κυριολεκτικά] ταμείο, μεγάλα χρέη κι αστεία παραγωγή. Η διοίκηση του εκλεκτού των Εβερτ, Γιαννάκου, Δ.Σ ο Σαββίδης Γιάννης, ακολούθησε τακτική απαξίωσης της Εταιρείας. Οι διάδοχοί αυτού, διορισμένοι από τον Υπ. Υγείας Σούρλα, Πρόεδρος Ψάρρης και Δ.Σ Βαγιωνάς, έκαναν προτάσεις για το πως θα μπορούσε να σταθεί δημιουργικά η Εταιρεία, για το συμφέρον του ελληνικού λαού, ενώ ο Σούρλας, το μόνο που ήθελε ήταν να μην κλείσει η ΧΡΩΠΕΙ στα χέρια του και την διατηρούσε διασωληνωμένη.

Μετά τον Μητσοτάκη, η πολιτική για το φάρμακο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, είχε αλλάξει. Γινόταν φανερό ότι ήθελε να απαλλαγεί από τον έλεγχό της. Πολιτική αδυναμία, ανικανότητα, πίεση, λάδωμα, όλα μαζί. Κατέβαλαν προσπάθεια να σβήσουν ότι σωστό είχαν κάνει προηγουμένως. Στην ΧΡΩΠΕΙ, δεν βρήκαμε, η νέα διοίκηση, ούτε χρήματα, ούτε πρώτες ύλες Τα πάντα και οι πάντες έσπρωχναν στο κλείσιμο της εταιρείας. Δεν ήθελε όμως κανένας να αναλάβει την ευθύνη, το πολιτικό κόστος του κλεισίματος, ήθελαν να κλείσει από αδυναμία λειτουργίας. Όμως η εταιρία, δούλευε μόνο με εξαγωγές και το Αλγκόν, κρατιόνταν. Για τις εξαγωγές του Αλγκόν στην Αφρική, ο αγοραστής πλήρωνε την πρώτη ύλη και τα εργατικά έξοδα, και καλύπταμε όλα τα λειτουργικά έξοδα. Βοήθεια από πουθενά. Η Ν.Δ. ήταν πιο σωστή απ’ όλους. Δεν ήθελε το Κράτος μπακάλη. Το ΚΚΕ, με επικεφαλής στο εργοστάσιο το ανερχόμενο στέλεχος Β. Ξένο, έκανε το παν να κλείσει την εταιρία. Από την στιγμή δε που πήραν την υπόσχεση να τους κάνουν όλους δημόσιους υπάλληλους, ξεπέρασαν κάθε όριο.

Τότε υπήρχε μια μεγάλη ένταση με τους ορούς. Θελαν να χτυπήσουν τη ΧΡΩΠΕΙ, και γράφανε για μολυσμένους όρους. Δεν είχαν βρεθεί μολυσμένοι οροί της ΧΡΩΠΕΙ. Ο Παπαδόπουλος, συντάκτης της «ΑΥΓΗΣ» έγραψε στην πρώτη της σελίδα: «Μολυσμένοι οροί της ΧΡΩΠΕΙ. Κινδύνεψαν άνθρωποι». Επισκέφτηκα τα γραφεία της ΑΥΓΗΣ. Εξήγησα ήρεμα στον κύριο αυτό, ότι δεν ήταν οροί της ΧΡΩΠΕΙ, αλλά άλλης εταιρίας. Σηκώθηκε όρθιος κι άρχισε να με βρίζει. Κινδύνεψαν παιδιά και δεν θα γράψω; Τον εξήγησα να γράψει και περισσότερα, αλλά δεν ήταν της ΧΡΩΠΕΙ, να αναφέρει την πραγματική εταιρία. Συνέχισε να φωνάζει. Ντράπηκα! Ήμουνα και κεντρική επιτροπή της ΕΑΡ. Σκέφτηκα είναι βλάκας ή κακοήθης; Πόσο θα ήθελα να είναι βλάκας!

Το ΠΑΣΟΚ, είδε και έτσι και αλλιώς, έκρινε ότι με το χρόνο η εταιρία ξανακέρδιζε σε πρεστίζ, και αποφάσισε να δράσει. Με ειδοποίησαν να δω τον Γιαννίτση, να συζητήσουμε τις δυνατότητες της Εταιρίας. Έκλεισε το ραντεβού. Τον επισκέφτηκα σε ένα γραφείο στο Κολονάκι. Ο Γιαννίτσης, σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου και κολλητός του Σημίτη [αργότερα υπουργός του Σημίτη] ήταν στην ώρα του. Δεν είπα λέξη εκτός από το καλημέρα. Με πέταξε δυο ισολογισμούς πάνω στο τραπέζι, με είπε είναι παθητικοί και η εταιρία θα κλείσει. Και έφυγε. Τέτοια και τόσο σοβαρή συζήτηση για ένα πρόβλημα σαν αυτό, της ύπαρξης φαρμακευτικής βιομηχανίας στην Ελλάδα.

Την συνέχεια την αναφέρω όπως την σχολίασε ο έγκριτος δημοσιογράφος Γιώργος Βότσης, στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, της Παρασκευής 22 Δεκεμβρίου 1995, Τα λόγια και τα «έργα». «Πολύ ωραία ακούγονται όσα είπε στη Βουλή ο υπουργός εθν. Οικονομίας Γ. Παπαντωνίου: Ότι πρέπει επιτέλους να αξιοποιηθεί η περιουσία του Δημοσίου (ιδιαίτερα στους τομείς Υγείας και Παιδείας) υπολογιζόμενη «ίσως και σε τρισεκατομμύρια». Ιδού, λοιπόν, ένα σκαστό παράδειγμα: Τρία ολοκαίνουργια εργοστάσια διαθέτει ο ΕΟΦ (Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκου): Αντιβιοτικών στην Πάτρα, ειδικών παραγωγών στην Παλλήνη και φίλτρων τεχνητού νεφρού στη Λάρισα. κόστισαν πάνω από 6 δις. και ολοκληρώθηκαν το1991. Δεν λειτούργησαν ποτέ! Ωραία, επίσης, ακούστηκαν όσα είπε τις προάλλες ο ίδιος υπουργός για τη πάταξη της αισχροκέρδειας στο τομέα του φαρμάκου- με τα πανίσχυρα σ’ όλες τις κυβερνήσεις βρώμικα κυκλώματα. Ενδεικτικό το παράδειγμα: Εισαγωγή ορών ηπατίτιδας έκαναν η Ελλάδα και η Κύπρος. Γαλαντόμος η Ελλάδα αγόρασε σε υψηλότερες τιμές (ένα δισεκατομμύριο περίπου η διαφορά). Αντιπρόσωπος της προμηθεύτριας εταιρείας και στην Ελλάδα και την Κύπρο ο ίδιος. Ο ίδιος μάλιστα μετέχει στην επιτροπή κοστολόγησης φαρμάκων!

Αυτά τα μικρά (υπάρχουν και πλέον σκανδαλώδη) παραδείγματα δεν είναι άγνωστα στους υπεύθυνους υπουργούς και άλλους αρμόδιους: Ένα εξαιρετικά αποκαλυπτικό άρθρο με τίτλο «ΠΑΣΟΚ και πολιτική στο φάρμακο» δημοσιεύτηκε στην «Εξόρμηση» (9-4-95). Αρθρογράφος η χημικός (μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία) Ντένια Παράσχη – Παπακώστα, διευθύντρια ποιοτικού ελέγχου και έρευνας στην ΕΛΒΙΠΥ Α.Ε. (πρώην ΧΡΩΠΕΙ), όπου εργάζεται από το 1972 (με έργο ζωής την ανάπτυξη της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας και την πάταξη των κυκλωμάτων αισχροκέρδειας, είχε πρωτοστατήσει και στο αυτοδιαχειριστικό, πείραμα της ΧΡΩΠΕΙ). Ε, λοιπόν: Η τολμηρή αρθρογράφος εξωπετάχτηκε από την ΕΛΒΙΠΥ, η απόλυση της κοινοποιήθηκε με δικαστικό κλητήρα στις 6-12-95. Δεν την έσωσε ούτε το ότι είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και δυο φορές υποψήφια βουλευτής του στον Πειραιά.

Με τέτοιο ιστορικό παρελθόν του πολιτικού κόσμου, και ξεχωριστά της Ν.Δ. και ιδίως του ΠΑΣΟΚ, τι μπορούμε να περιμένουμε: Να ματώσουν τα δυο κόμματα από την κάθαρση; Να πληρώσουν όσοι σπατάλησαν την δημόσια περιουσία; Να πληρώσουν για να βγει η χώρα από την κρίση; Να πάνε φυλακή οι κλέφτες όποιοι κι’ αν είναι; Και με εθνική, δική μας φαρμακοβιομηχανία, οι πολυεθνικές θα έβγαζαν το κέρδος τους από τα πρωτότυπα φάρμακα, θα διατηρούσαν το υψηλό ποσοστό κέρδους. Χωρίς όμως αντιπάλους, χωρίς ντόπια αντίδραση, κάνουν μόνοι τους παιχνίδι.

Εμείς θα διατηρούσαμε τον έλεγχο σε όλα τα κοινά και πιο χρήσιμα φάρμακα. Όλες οι στατιστικές δείχνουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας βρίσκεται στους νέους επιστήμονες. Μια σωστή βιομηχανική πολιτική – σημειωτέον κανένα κόμμα δεν έχει βιομηχανική πολιτική, η πολιτική του Μπάτση είναι η μοναδική – θα έδινε μια μικρή διέξοδο στη επιστημονική ανεργία. Θα δουλεύαμε και πνευματικά. Δεν θα ήμασταν μόνο τα γκαρσόνια της Ευρώπης. Οι φίλοι μας οι ξένοι, «οι προστάτες μας» παίρνουν τα μέτρα τους βέβαια, για να μην έχουν ιθαγενείς αντιπάλους. Διαθέτουν δύναμη που μπορεί να εκμαυλίσει κυβερνήσεις. Όταν μάλιστα η ιθύνουσα τάξη του τόπου, κρατά γερά την παράδοση των μαυραγοριτών και των δωσίλογων! Διέξοδος: Μορφωτική επανάσταση, με οργάνωση με εσωτερικές διαφωνίες, δηλαδή με καθαρή ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ.


Επίλογος: Η Μοναδική μας Ελπίδα Επιβίωσης

Την ΧΡΩΠΕΙ την έκλεισαν με μοχλό την Εθνική Τράπεζα και μ’ ένα ανύπαρκτο δάνειο που δήθεν χρωστούσε.

Φημολογείται (άλλωστε ως γνωστόν μιλάμε και με τα ξωτικά και διαβάζουμε βιβλία σπάνια, εποχής, που γράφουν πολλά διασκεδαστικά και διαφωτιστικά) ότι η ΧΡΩΠΕΙ απασχολούσε 1300 άτομα προσωπικό εξ αυτών περίπου 300 επιστήμονες. Όταν τους έκλεισαν, ο Σοφιανόπουλος ρώτησε τους επιστήμονες ποιός θέλει να δουλέψει για το καλό του πλανήτη και της ανθρωπότητας, τους έκανε λοιπόν υπόδειξη να πάνε στην Β. Κορέα, όπως κι έγινε. Ως γνωστόν τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται, αν δε πιστεύεις ότι το τύπος της Β. Κορέας είναι ο κακός του παιχνιδιού, κοιμάσαι ύπνο βαθύ, μην αλλάξεις πλευρό μη τυχόν και ξυπνήσεις. Τα όπλα δε που διαθέτει η Β. Κορέα είναι πέρα από κάθε φαντασία, γιατί αυτοί οι επιστήμονες, δούλεψαν και δουλεύουν εκεί. Είναι δε ένας από τους βασικότερους λόγους που τίποτε δεν τολμάει να πλησιάσει εκεί. Μην αρχίσεις να τσαμπουνάς για δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα και λοιπές μαλακίες στην Β. Κορέα γιατί εύκολα μπορείς να αντιληφθείς (αν διαθέτεις μυαλό) ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν υπάρχουν πουθενά στον πλανήτη, σε καμία εποχή, σε κανένα πολίτευμα.

Ζούμε σε ένα πολύ επικίνδυνο περιβάλλον όλοι οι ζωντανοί άνθρωποι

Οι πραγματικά ζωντανοί άνθρωποι, στις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους και την κοινωνία, είναι απλοϊκά ευγενικοί, τρυφεροί, πράοι και απτόητοι και γι’ αυτό, κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες του παρανοϊκά «πολιτισμένου κόσμου» κυριολεκτικά κινδυνεύουν. Νομίζουν ότι οι συνάνθρωποι τους ακολουθούν τους ίδιους ηθικούς νόμους της λογικής και της ζωής, άρα είναι ευγενικοί, σπλαχνικοί και γενναιόδωροι. Αυτή η φυσική τάση, που είναι βασική στο υγιές παιδί και στον πρωτόγονο κι αθωράκιστο άνθρωπο, υπάρχει, μέχρι να εμφανιστεί η συγκινησιακή πανούκλα, ο μεγαλύτερος κίνδυνος στον αγώνα της λογικής τάξης των πραγμάτων κι αυτό γιατί το άρρωστο και θωρακισμένο άτομο αποδίδει τα δικά του παρανοϊκά χαρακτηριστικά, συναισθήματα, αξίες και σκέψεις, στους συνανθρώπους του.
Το ευγενές και υγιές άτομο πιστεύει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ευγενικοί και δρουν ανάλογα. Το άρρωστο άτομο πιστεύει ότι όλοι οι άλλοι άνθρωποι διαπράττουν απάτες, κλέβουν, λένε ψέματα και διψούν για εξουσία. Ξεκάθαρα λοιπόν οι ζωντανοί άνθρωποι μειονεκτούν και βρίσκονται σε κίνδυνο στις συναναστροφές τους με τους άρρωστους. Όταν προσφέρουν κάτι στο άρρωστο άτομο, τότε αυτό θέλει να τα παίρνει όλα, χλευάζοντας και καταδιώκοντας τους κι όταν το εμπιστεύονται, αυτό τους προδίδει και τους ξεγελά. Αυτό έπαθαν ο Dr Royal Raymond Rife, ο Georges Lakhovsky, Dr Ryke Geerd Hamer, ο Nicola Tesla και φυσικά ο Dr Wilhelm Reich. Έτσι ήταν τα πράγματα από πάντα στον γνωστό κόσμο, πριν και μετά την εμφάνιση του «πολιτισμού».

«Το βαθύ, φονικό μίσος εναντίον κάθε ζωντανού είναι πολύ γνωστό και έχει πολλές φορές περιγραφεί έξοχα από τους συγγραφείς. Το πρόβλημα, δεν είναι η ύπαρξη του μίσους και η γνώση των λειτουργιών του, αλλά η πλήρης αδυναμία αυτών των δεδομένων να διεισδύσουν στον ανθρώπινο όχλο. Ούτε μια προσπάθεια να εξαλειφθεί αυτό το μίσος δεν πέτυχε. Συνεπώς, ο κύριος στόχος μιας ορθολογικής, αποφασιστικής προσπάθειας να αντιμετωπισθεί η συγκινησιακή πανούκλα, πρέπει να είναι η παροχή του κατάλληλου εδάφους στην ανθρώπινη συνείδηση, όπου να μπορέσει να ευδοκιμήσει μια τέτοια γνώση και να ασκήσει την επιρροή της κατά της πανούκλας.» Dr Wilhelm Reich [Αντιμέτωποι με τη Συγκινησιακή Πανούκλα]

Αυτός που θέλει να προστατέψει τη ζωή και την υγεία του ανθρώπου, ενάντια στη συγκινησιακή πανούκλα του ανθρωπάκου, πρέπει να μάθει να χρησιμοποιεί το δικαίωμα του «ελευθέρως εκφράζεσθαι και πράττειν» για το καλό, τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό που η συγκινησιακή πανούκλα κι ο ανθρωπάκος, το χρησιμοποιεί για το κακό. Αν δοθεί το δικαίωμα στην έκφραση της γνώμης, η λογική τελικά πρέπει να νικήσει. Αυτή είναι η ελπίδα της ανθρωπότητας.

Είπαμε μετά την ΥΒΡΙΝ ακολουθεί η ΝΕΜΕΣΙΣ

Μερος  1


terrapapers






Αν σας άρεσε το θέμα κάντε ένα "Like" και κοινοποιήστε το στους Φίλους σας...!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου